Open brief aan Timothy

Promotie voor de gratis host

Advocaat van de duivel

 

Beste Timothy,

Lang getwijfeld man. Of ik jou ook een open brief zou gunnen. Maar mijn pure ik zei me dat ik dat wel moest doen.

Waarom? Een gesprekje tussen jou en Jens gaf de doorslag. Een gesprekje waarin je zei dat sommige medebewoners duivels zijn. Het waarom ontgaat me een beetje. Als ik het goed begrijp ging het over oprechtheid. Je vindt de meeste medebewoners niet oprecht. Dat maakt hen volgens jou tot duivels. Zoiets.

Duivels. Grappig dat jij dat woord kiest.

Nu je weer in de bewoonde wereld bent en deze brief leest, zal je gemerkt hebben dat iedereen een mening over jou heeft. Dat zal je zwaar vallen. Het beeld dat de meesten van je hebben is nou eenmaal niet heel positief. In Utopia hadden je medebewoners ook allemaal een mening over jou. Dat stemde je toen al niet vrolijk. In de buitenwereld is dat net zo.

Welk beeld van jou de mensen tijdens je Utopia-tijd hebben gekregen, is je allang duidelijk. Het maakt je eigenlijk ook helemaal niks uit. Je zegt niet voor niets dat je trots bent op de twintig stemmen die je kreeg? Met zoveel stemmen genomineerd worden vind je een compliment. Althans, zo heb je dat gezegd. Of je dat echt zo voelt weet ik niet. Je laat namelijk niet graag je ware gevoelens zien. Ik heb in ieder geval niet het idee dat je een open boek bent.

Dus toen ik dat duivels fragment zag, vroeg ik mijzelf af of jij oprecht bent.

Want Timothy, ben je nou oprecht wanneer je op de een-na-laatste avond voor je vertrek, van het gekregen geld om je laboratorium in Utopia op te zetten, voor de groep sushi en chinees laat aanrukken? Of is het pas oprecht als je hen na diezelfde gezamenlijke maaltijd achter hun rug om ‘duivels ‘ noemt.

Ben je oprecht wanneer je voor het eerst de afgelopen twee maanden je een harde werker met een waarlijk Utopiaans hart toont? Of ben je oprecht als je geld uit de kas steelt, of bijvoorbeeld plannen smeedt om de groep uit elkaar te drijven.

Ben je oprecht wanneer je de ouders van Franny om haar hand vraagt, of ben je oprecht wanneer je hen schrijft dat je geen waarde hecht aan hun antwoord?

Of Timothy, ben je helemaal eerlijk als je vertelt dat je op een dag na je werk thuiskwam en je ex-vriendin hals over kop met alle meubels vertrokken bleek? Was je oprecht toen je dit vertelde als reden van je verlatingsangst? Of was het oprecht geweest als je had verteld over de emmer vol shit, in plaats van alleen die laatste druppel te benoemen.

Maak je geen zorgen, het zijn allemaal retorische vragen. Je bent namelijk altijd wat je doet. En niet wie je zegt dat je bent.

Tegen Franny heb je gezegd dat de Timothy uit Utopia de echte Timothy is. Dat jij je niet anders voordoet dan wie je werkelijk bent. Dat betekent volgens mij dat de ware Timothy een man is die liegt, bedriegt, bedreigt en steelt. Dat heb je immers in Utopia van jezelf laten zien. En dat zijn niet zoals jij dat schouderophalend goedpraat, ‘streekjes ‘.

Ik denk dat je niet blij wordt van mijn brief. Maar wees gerust. Ik schrijf je als ‘advocaat van de duivel.

Doe er dus je voordeel mee.

10 maart 2019
Share via
Copy link